Κύριε Πρόεδρε πρώην αντιστασιακέ όπως ο ίδιος λέτε θα σας πω ένα παραμυθάκι από μια χώρα κοντά στη χωρά του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν.
Θέλοντας να σας προφυλάξω από ενδεχόμενα "κροκοδείλια δάκρυα" στη παρέλαση που έρχεται.
Μια φορά κι έναν καιρό ήταν μια χώρα που την έλεγαν Ισλανδία.
Η χωρά ζούσε ειρηνικά για πολλά χρόνια μέχρι που κάποια στιγμή μια μέρα κατέρρευσαν οικονομικά οι μεγαλύτερες τράπεζες της, υπό την πίεση μιας κατασκευασμένης οικονομικής κρίσης από τους παγκόσμιους τοκογλύφους.
Μετά από αυτό η Χώρα και ο λαός της πέρασαν σε μια περιπέτεια που δεν είχαν ξαναντιμετωπίσει.
Ο λαός ξεσηκώθηκε ενάντια στη τότε κυβέρνηση του, πολλοί άρχισαν να χάνουν τα σπίτια τους από τις κατασχέσεις και η ειρηνική συμβίωση είχε περάσει στο παρελθόν.
Προκειμένου να επανέλθει η ειρήνη και η τάξη έγιναν εκλογές και ορίστηκε μια καινούργια κυβέρνηση η οποία υποσχέθηκε να βγάλει τη Χώρα από το αδιέξοδο που είχε βρεθεί.
Κάτι σαν το "λεφτά υπάρχουν" αν αυτό σας θυμίζει κάτι..
Έτσι το πρώτο πράγμα που έκανε η νέα κυβέρνηση ήταν να διαπραγματευτεί με την αγγλική και την ολλανδική κυβέρνηση, που πίεζαν για την εξόφληση των πολιτών τους.













