Τα πολύ παιδικά μου χρόνια, περνούσαν με την προσμονή να 'ρθει η Τετάρτη και να πάρω το Μπλέκ! Εκεί οι διάφοροι... χάρτινοι ήρωες, φαίνονταν στα μάτια μου πολύ πιο σημαντικοί από όσα προσπαθούσαν να μου πουν τα σχολικά βιβλία. Ένας από αυτούς ήταν και ο Μπεν Λίπερ.
Ο τερματοφύλακας- γιατρός! Ένας τύπος με πολύ μαλλί, ξανθός, που έπαιζε στην Μάνκαστορ Σίτι! Που έκανε ελεύθερο και σημάδευε τον μουσάτο επιθετικό Τζίμι Ουόρθ, για να βάλει το γκολ ο τελευταίος και να χαρούν όλοι. Κι εγώ μαζί...
Τρεις μόνο σελίδες κάθε εβδομάδα. Πολύ λίγες... Και πολλές δραχμές τότε, μέχρι να τελειώσει η ιστορία, να περάσει δυσκολίες ο Μπεν, να καθίσει σε αναπηρικό καροτσάκι, να γίνει προπονητής και στο τέλος να πανηγυρίσει όρθιος! Τα γράφω και θα 'θελα πολύ να τα ξαναδιαβάσω όλα!
Θεωρώ ότι αυτή η στήλη, αξίζει να αφιερωθεί στον Ρόι Κάρολ. Γιατί κι αυτός, ένας αληθινός πορτιέρο, πέρασε τον δικό του Γολγοθά μέχρι να φτάσει η στιγμή να ακούσει το όνομά του να γίνεται σύνθημα από 30 χιλιάδες Ολυμπιακούς.
Επιτρέψτε μου να σας κουράσω, περισσότερο από κάθε άλλη φορά. Νομίζω ότι αξίζει...
Ο Ρόι Κάρολ, επηρεασμένος από τον πατέρα του που ήταν Άγγλος στρατιώτης και ερασιτέχνης γκολκίπερ, προτιμούσε να είναι εκείνος που θα έπαιζε τέρμα στη γειτονιά του χωριού του. Ίσως γιατί έπρεπε να χωρέσουν στην ενδεκάδα και τα υπόλοιπα τρία αδέλφια του, ο Μπομπ, ο Ρίτσαρντ και ο Ρέιμοντ. Ο "Big Bob", όπως τον φωνάζει ο Ρόι, έκανε καριέρα στο ιρλανδικό πρωτάθλημα με τη φανέλα της Ballinamallard United, ενώ σε χαμηλότερη κατηγορία της χώρας τους έπαιξαν ο Ρίτσαρντ και ο Ρέιμοντ, οι οποίοι αγωνίστηκαν με τη φανέλα της Claby Strollers.























