του Κωσταντίνου Γιαννέλου
Ήμουν κι εγώ εκεί. Στην “αόρατη” για τα καθεστωτικά ΜΜΕ πορεία του Σαββάτου 24 Νοεμβρίου 2012 στη Θεσσαλονίκη, όπου ακόμη περισσότερες χιλιάδες άνθρωποι διαδήλωσαν περίτρανα την αντίθεσή τους στην καταστροφική για το περιβάλλον επένδυση των μεταλλείων χρυσού. Και νιώθω περήφανος γιατί εκείνο το αναπάντεχα ηλιόλουστο μεσημέρι δεν κατέβηκα για φραπέ στην παραλία, αλλά καλούσα τον κόσμο της πόλης να προστατέψει τη Χαλκιδική στην οποία καταφεύγει για μπάνιο το καλοκαίρι.















