To νέο blog της κατάληψης Mατσάγγου

Η συνέλευση “απ’ το σημείο Χ στο άπειρο” κάνει μια προσπάθεια να ξαναλειτουργήσει το ηλεκτρονικό μέρος της προπαγάνδας της Κατάληψης Ματσάγγου στον Βόλο μέσω αυτού του blog.

Απο εδώ και πέρα το blog θα θα εμπλουτίζεται και με υλικό από παλαιότερες δράσεις μίας και υπάρχει αρκετό ψηφιακό υλικό που πρέπει ακόμη να ανεβεί.

Το blog έχει ενημερωτικό αλλά και αρχειακό σκοπό.

συντροφικούς χαιρετισμούς στα παιδιά του *squat.gr που μας δίνουν την δυνατότητα να φιλοξενούμαστε στον κινηματικό τους σερβερ…

ΠΡΟΒΟΛΗ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ-ZEITGEIST: MOVING FORWARD

ΣΤΕΚΙ ΟΙΚΟΛΟΓΙΑΣ & ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ
ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ

Προκλητικότητα των μπάτσων και λαϊκή αυτοάμυνα στην Κερατέα

Δεν πέρασαν πολλές μέρες από τότε που οι μπάτσοι στόχευαν με τα χημικά και τα δακρυγόνα τους στα πρόσωπα τους διαδηλωτές στην Κερατέα, με αποτέλεσμα να χτυπήσουν κάτοικο που οδηγήθηκε στο νοσοκομείο για να την γλυτώσει ευτυχώς με κάποια ράμματα στο χείλος .

Σήμερα οι πραιτοριανοί του Παπουτσή (Δείτε το βίντεο) εξαπέλυσαν πογκρόμ με αυθαίρετες συλλήψεις ατόμων , οι κάτοικοι αντιστέκονται και όπως δήλωσε ο πρώην δήμαρχος Κερατέας Σ. Ιατρού: «Γίνεται πανικός. Οι κάτοικοι είναι εξαγριωμένοι. Τα ΜΑΤ μπήκαν σε σπίτι στην Κερατέα και συνέλαβαν έναν 30χρονο που δεν είχε καμία ανάμιξη με τα επεισόδια. Η μητέρα του νεαρού άντρα υπέστη καρδιακή προσβολή».

Η προκλητικότητα των μπάτσων έχει κάνει την κατάσταση ανεξέλεγκτη στην περιοχή και στην προσπάθεια τους να υλοποιήσουν τις κυβερνητικές εντολές για να εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα του Μπόμπολα είναι πιθανόν να δημιουργήσουν ανθρώπινα θύματα. Η μνημονιακή κυβέρνηση του ΓΑΠ παίζει με την φωτιά, αδιαφορώντας αν τα «όργανα της τάξεως» αποδειχθούν στυγνοί δολοφόνοι.

Βαθύ Κόκκινο

3 λαθροκυνηγοι στη Λαρισα...το ''ξεβρακωμα'' απο μια γυναικα, και η αποπειρα εναντιον της.[VID]

Μας έστειλαν το παρακάτω βίντεο το οποίο δείχνει την απαράδεκτη συμπεριφορά τριών κυνηγών απέναντι σε μια γυναίκα που όμως αποδεικνύεται ...δυναμικότερη. Η γυναίκα με μόνο "όπλο" την κάμερα υπερασπίζεται τα όρια και την ασφάλεια της ιδιοκτησίας της απέναντι σε τρεις άνδρες που απειλούσαν με λόγια και έργα, αντί να ζητήσουν συγγνώμη και να αποχωρήσουν. Άσχετα με το αν κάποιος συμφωνεί ή όχι με το κυνήγι, το συγκεκριμένο βίντεο δείχνει τι μπορεί να πάθει κάποιος όταν βρεθεί μπροστά σε μια «αγέλη». Διαδώστε το καθώς πολύ συχνά η δημοσιοποίηση «προστατεύει, αυτούς που θέλουν να πράξουν το σωστό» και αποτρέπει μίμηση αντίστοιχων συμπεριφορών...

http://ecolarissa.blogspot.com

ΝΙΚΟΣ ΞΥΛΟΥΡΗΣ-31 ΧΡΟΝΙΑ ΜΑΚΡΙΑ ΜΑΣ...ΟΧΙ ΚΙ ΑΠ` ΤΗ ΜΝΗΜΗ ΜΑΣ

...Φλεβάρη μήνα εις τσι οχτώ, κι απ'του Θεού το βόλι,
αφήνω πίσω το χωριό, αφήνω και την πόλη.

Αφήνω πίσω μουσικές, και λύρα και λαγούτο,
αφήνω πίσω μου

χαρές, κι ούλο τον κόσμο ετούτο.

Κύρη μου χαμογέλασε, μανούλα μου στολίσου,
στην πύλη ήρθα και στέκομαι, όξω του παραδείσου.

Ο Νίκος Ξυλούρης ή Ψαρονίκος, (7 Ιουλίου 1936 - 8 Φεβρουαρίου 1980) γεννήθηκε το 1936, στο ορεινό χωριό Ανώγεια του Ρεθύμνου της Κρήτης από οικογένεια με μουσική παράδοση και πολλούς λυράρηδες. Στα πέντε του χρόνια, όταν οι Γερμανοί έκαψαν το χωριό του, ξεριζώθηκε απο τον τόπο του μαζί με τους υπόλοιπους κατοίκους, οι οποίοι μεταφέρθηκαν σε χωριό της επαρχίας Μυλοποτάμου όπου παρέμειναν μέχρι και την απελευθέρωση της Κρήτης. Αδέλφια του είναι οι επίσης γνωστοί μουσικοί της Κρητικής μουσικής ο Αντώνης Ξυλούρης Ψαραντώνης και ο Γιάννης Ξυλούρης Ψαρογιάννης .

Η λύρα
Σε νεαρή ακόμα ηλικία με τη βοήθεια του δασκάλου του κατάφερε να πείσει τον πατέρα του να του αγοράσει την πρώτη του λύρα και πολύ γρήγορα άρχισε να παίζει σε γάμους και πανηγύρια. Στα 17 του αποφάσισε να μετακομίσει στο Ηράκλειο και έπιασε δουλειά στο νυχτερινό κέντρο "Κάστρο". Τα πράγματα όμως δεν ήταν όπως τα περίμενε γιατί βρέθηκε αντιμέτωπος με τη "μόδα" της Ευρωπαϊκής μουσικής, κάτι τελείως ξένο για αυτόν. Τα έσοδα του μόλις και μετα βίας έφταναν να τον συντηρήσουν και πέρασε δύσκολες εποχές.

Επιστροφή στη Κρητη


Γνώρισε την Ουρανία Μελαμπιανάκη, στις 21 Μαΐου του 1958 παντρεύτηκαν και τον ίδιο Σεπτέμβρη μετακόμισαν στο Ηράκλειο Κρήτης. Σιγά σιγά οι Κρητικοί άρχισαν να τον στηρίζουν και να οργανώνουν γλέντια για να τον ακούν να παίζει. Έτσι άρχισε να γίνεται γνωστός και το Νοέμβριο του 1958 ηχογράφησε τον πρώτο του δίσκο με τίτλο "Μια μαυροφόρα που περνά". Ο δίσκος αγαπήθηκε από το κοινό κι έτσι ο Νίκος ηχογράφησε κι άλλα τραγούδια σε δίσκους των 45 στροφών. Το 1960 γεννήθηκε ο γιός του Γιώργος και το 1966 η κόρη του Ρηνιώ. Την χρονιά της γέννησης τη κόρης του κέρδισε και το πρώτο βραβείο σε ένα φεστιβάλ μουσικής στο Σαν-Ρέμο παίζοντας με τη λύρα του ένασυρτάκι. Την επόμενη χρονιά άνοιξε στο Ηράκλειο το μουσικό κέντρο "Ερωτόκριτος" και πλέον δεν ανησυχεί για την επιβίωση του.
Η αναγνώριση του στην Αθήνα
Το 1969 ηχογράφησε με μεγάλη επιτυχία το δίσκο "Ανυφαντού" και λίγους μήνες αργότερα εμφανίστηκε και πάλι σε Αθηναϊκό μουσικό κέντρο. Οι καταστάσεις όμως πλέον είχαν ωριμάσει και ο κόσμος τον υποστήριζε περισσότερο. Έτσι μετακόμισε και πάλι στην Αθήνα. Γνώρισε τον ποιητή και σκηνοθέτη Ερρίκο Θαλασσινό ο οποίος αποφάσισε να τον συστήσει στο Γιάννη Μαρκόπουλο και έτσι ξεκίνησε μια λαμπρή συνεργασία με το δίσκο "Χρονικό" και τα "Ριζίτικα". Παράλληλα γνωρίστηκε με τον διευθυντή της δισκογραφικής εταιρίας COLUMBIA και έγιναν κουμπάροι.

Για το ποιος «ανακάλυψε» τον Νίκο Ξυλούρη, τα λεγόμενα της συζύγου του κ. Ουρανίας Ξυλούρη όπως δημοσιεύτηκαν σε σχετικά αφιερώματα των περιοδικών «Δίφωνο» και «Μονογραφίες» είναι διαφορετική από αυτήν που συνήθως επικρατεί σε αρκετές βιογραφίες του Νίκου Ξυλούρη, ότι τον ανακάλυψε ο Ερρίκος Θαλασσινός και τον ανέδειξε ο Γιάννης Μαρκόπουλος. Η ανάδειξη του Ξυλούρη οφείλεται στο τραγούδι του «Ανυφαντού» και το πρόσωπο που τον ανακάλυψε και τον ανέδειξε ήταν ο διευθυντής της δισκογραφικής εταιρείας «Κολούμπια» Τάκης Λαμπρόπουλος, ο οποίος τον ηχογράφησε σε ένα γαμήλιο γλέντι στα Ανώγεα και έστειλε την κασσέτα στον συνθέτη Σταύρο Ξαρχάκο ο οποίος ήταν τότε στο Παρίσι, προκειμένου να ακούσει τη φωνή του Ανωγειανού Λυράρη. Οι εφημερίδες της εποχής έγραψαν ότι ο Λαμπρόπουλος πήγε στην Κρήτη όπου ανακάλυψε μια σπουδαία και σημαντική φωνή. Από εκεί πληροφορήθηκε ο Γιάννης Μαρκόπουλος για τον Νίκο Ξυλούρη και του πρότεινε τα τραγούδια του «Χρονικού».

Τα χρόνια της δικτακτορίας

Το 1971 ξεκίνησε κοινές εμφανίσεις με το Γιάννη Μαρκόπουλο στη μπουάτ "Λήδρα" και η φωνή του έγινε σύμβολο της αντίστασης. Συνεργάστηκε στενά, εκείνα τα χρόνια, με τον Θρακιώτη τραγουδοποιό Θανάσης Γκαϊφύλλιας στις μπουάτ της Πλάκας και σε συναυλίες σε όλη την Ελλάδα

Το καλοκαίρι του 1973 τραγούδησε στο θεατρικό έργο "Το μεγάλο μας τσίρκο" με πρωταγωνιστές τον Κώστα Καζάκο και τη Τζένη Καρέζηστο θέατρο "Αθήναιον".Ο Νίκος Ξυλούρης στην ακμή της καριέρας του αντιλήφθηκε ότι έχει καρκίνο. Μετά από μεγάλο αγώνα, πολλαπλές εγχειρήσεις και αρκετή ταλαιπωρία έχασε τη μάχη στο Νοσοκομείο Πειραιώς στις 8 Φεβρουαρίου 1980.

Η οικία του Νίκου Ξυλούρη σταΑνώγεια της Κρήτης.

Δισκογραφια

• • • 
      

• • • Μια μαυροφόρα που περνά (1958)

• • • • • • Ανιφαντού (1969)

• Ο Ψαρονίκος (1970)
• Μαντινάδες και χοροί (1970)
• Χρονικό (1970)
• Ριζίτικα (1971)
• Διάλειμμα (1972)
• Ιθαγένεια (1972)
• Διόνυσε καλοκαίρι μας (1972)
• Ο τροπικός της Παρθένου (1973)
• Ο Ξυλούρης τραγουδά για την Κρήτη (1973)
• Ο Στρατής Θαλασσινός ανάμεσα στους Αγάπανθους (1973)
• Περήφανη ράτσα (1973)
• Ακολουθία (1974)
• Το μεγάλο μας τσίρκο (1974)
• Παραστάσεις (1975)
• Ανεξάρτητα (1975)
• Κομέντια, η πάλη χωρικών και βασιλιάδων (1975)
• Καπνισμένο τσουκάλι (1975)
• Τα που θυμούμαι τραγουδώ (1975)
• Κύκλος Σεφέρη (1976)
• Ερωτόκριτος (1976)
• Η συμφωνία της Γιάλτας και της πικρής αγάπης (1976)
• Οι ελεύθεροι πολιορκημένοι (1977)
• Τα ερωτικά (1977)
• Τα Ξυλουρέικα (1978)
• Τα αντιπολεμικά (1978)
• Σάλπισμα (1978)
• 14 χρυσές επιτυχίες (1978)