Θυμάμαι όταν πήγαινα σχολείο, πόσο εντύπωση μου έκανε τότε ως έφηβο, παιδιά της ηλικίας μου που φορούσαν μπλουζάκια με τον Τσε και γενικά ακολουθούσαν ένα διαφορετικό τρόπο ντυσίματος. Διαφορετικό, τουλάχιστον στα δικά μου μάτια, για εκείνη την εποχή.
Σήμερα δεν το θεωρούμε και πολύ ιδιαίτερο το να φοράει κανείς μπλουζάκι με τον Τσε, αφού έχουν ξεπηδήσει νέες μόδες, όπως το σήμα της αναρχίας, το πρόσωπο του “V” και υποτίθεται παρακμιακά σήματα, όπως νεκροκεφαλές κτλ. Όλα για να υποστηρίξουν το προφίλ του “διαφορετικού”.
Και βέβαια, το merchandising της…επανάστασης δεν περιορίζεται σε μπλουζάκια, αλλά έχει επεκταθεί σε αξεσουάρ που σε παλιότερες περιόδους τα συναντούσες σε υποκουλτούρες, όπως αυτή του punk, του gothic, των μηχανόβιων κτλ. Να αναφέρω πρόχειρα, τις ζώνες με τα καρφιά, τα All-Star (σε περασμένες δεκαετίες τα φορούσαν οι greasers και οι rockers), οι κονκάρδες, το piercing, τα σκισμένα jeans (λέγε με grunge), τα φαρδιά παντελόνια (rap), τα μεγάλα κοσμήματα και σταυρούς, τα καρό πουκάμισα και άλλα πολλά. Επίσης το παλαιστινιακό φουλάρι για κάποιον λόγο θεωρείται απαραίτητο “εναλλακτικό” αξεσουάρ, όπως επίσης και τα κοκάλινα γυαλιά με τους πολύχρωμους σκελετούς.
