Πολλές φορές ακούμε το “φταίμε κι εμείς για…” (συμπληρώστε το κενό κατά το δοκούν) προκειμένου να ερμηνευτεί η κατάσταση στην οποία έχουμε περιέλθει. Η ρευστότητα της ελληνικής κοινωνίας αποτυπώνεται από την μη συμμετοχή μεγάλων μερίδων του πληθυσμού σε διαδηλώσεις, σε δράσεις που έχουν σχέση με την ζωή τους, ή ακόμη και η μη ένταξή τους σε σχήματα και ομάδες που θεωρητικά εκφράζουν τα πιστεύω τους.
Αυτό εξηγείται ως σύμπτωμα της χρόνιας έκθεσης στις επιταγές του life style, δηλαδή την υπερκατανάλωση, τα εύκολα χρήματα, στην κλειδαρότρυπα, την μετατροπή της πολιτικής σε θέαμα και του θεάματος σε πολιτική. Η κοινωνία έγινε πιο ατομοκεντρική και ο μέσος άνθρωπος πιο απομονωμένος από τους γύρω του. Η συμμετοχή στα κοινά εξέπεσε στην αντίληψη του “στείλε sms για το ποιος θ’ αποχωρήσει….” και η κατευθυνόμενη ενημέρωση υπέδειξε τα “σημαντικά θέματα” αλλά και τον τρόπο σκέψης γύρω από αυτά.
