ΣΤΟΛΙΣΑΜΕ!!!
adespotos1@hotmail.com
Σάββατο 8 Σεπτεμβρίου 2012
31 νεκρά παιδιά..”έλληνες” είστε και φαίνεστε
χθες πνίγηκαν 61 άνθρωποι, μετανάστες εργάτες-ιες
χθες από αυτούς που πνίγηκαν 31 ήταν παιδιά
χθες στο σχολιασμό των μεγάλων “ειδησεογραφικών” ιστοτόπων και ιστολογίων μπορούσε κανείς να διαβάσει μια πλημμυρίδα εμετικών σχολίων για το “ξεβρώμισμα” της Ελλάδας από “λάθρο”,
για το πως τα μικρά παιδιά έφταιγαν τα ίδια που πνίγηκαν,
για το πως “δεν τους κάλεσε κανείς εδώ”,
και για το πως η Ιταλία βυθίζει παρόμοια πλοιάρια και πρέπει και εμείς να μιμηθούμε τους Ιταλούς..
Ποιος θα θρηνήσει για αυτά τα παιδιά της εργατικής τάξης;
Παρασκευή 7 Σεπτεμβρίου 2012
Η εξέγερση της σιωπηλης πλειοψηφίας
γράφει ο Ο Μπαγασάκος
Εχουν περάσει οκτώ μήνες από την μεγαλειώδη διαδήλωση του ελληνικού λαού(12/02/12), που αμαυρώθηκε από τις απρόκλητες και μαζικές εκτοξεύσεις χημικών με στόχο την απώθηση των διαδηλωτών και την επαναφορά τους στους καναπέδες για την παρακολύθηση των δελτίων των πρετεντέρηδων.
Η αναφορά στις δουλικές πολιτικές και στην οικονομική εξαθλίωση του μέσου Έλληνα, μεθοδευμένα από τις κυβερνήσεις των τελευταίων ετών κατά παραγγελία της Τρόϊκας, δηλαδή της χρηματοπιστωτικής διακυβένησης, είναι περιττή. Τα γνωρίζει όλα ο μέσος Έλληνας στο πετσί του. Οι πολιτικοί και οικονομικοί εγκληματίες που φοροδιέφυγαν, φοροέκλεψαν, κερδοσκόπησαν (ή και τα τρία συγχρόνως), σε βάρος της ζωντανής εργασίας, του κάθε άλλο παρά τεμπέλη έλληνα εργαζόμενου, κυκλοφορούν ελεύθεροι και πίνουν στην υγεία των κορόϊδων.
Κρεμάλα
Χιλιάδες αστυνομικοί, πυροσβέστες και λιμενικοί συμμετείχαν χτες σε συλλαλητήριο διαμαρτυρίας ενάντια στις περικοπές που σχεδιάζει το υπουργείο Οικονομικών. Δυστυχώς, οι ένστολοι δεν μπορούν να καταλάβουν πως τα μέτρα είναι απαραίτητα για να σωθεί η χώρα.
Οι αστυνομικοί, οι πυροσβέστες και οι λιμενικοί συγκεντρώθηκαν στο Παναθηναϊκό Στάδιο και τα μεγάφωνα έπαιζαν τραγούδια του Μίκη Θεοδωράκη με τη Φαραντούρη και τον Μπιθικώτση , αν και ξέρουμε πως οι μπάτσοι ακούνε Νότη Σφακιανάκη και δεν πρέπει να γίνουν περικοπές στους μισθούς τους για να πηγαίνουν στα μπουζούκια με την γλυκιά μπατσίνα και να πετάνε λουλούδια στον Νότη, όταν τραγουδάει τον αετό που πεθαίνει στον αέρα όπως και η μπεκάτσα.
Οι αστυνομικοί, οι πυροσβέστες και οι λιμενικοί συγκεντρώθηκαν στο Παναθηναϊκό Στάδιο και τα μεγάφωνα έπαιζαν τραγούδια του Μίκη Θεοδωράκη με τη Φαραντούρη και τον Μπιθικώτση , αν και ξέρουμε πως οι μπάτσοι ακούνε Νότη Σφακιανάκη και δεν πρέπει να γίνουν περικοπές στους μισθούς τους για να πηγαίνουν στα μπουζούκια με την γλυκιά μπατσίνα και να πετάνε λουλούδια στον Νότη, όταν τραγουδάει τον αετό που πεθαίνει στον αέρα όπως και η μπεκάτσα.
Όλη η Ελλάδα ΧρυσΑυγή!
Σύμφωνα με δημοσκόπηση της εταιρείας Pulse για την εφημερίδα «Το Ποντίκι», η Χρυσή Αυγή είναι πλέον το τρίτο κόμμα και βρίσκεται κοντά στο 10%. Είναι πολύ ευχάριστη η άνοδος της Χρυσής Αυγής, αν και υπολογίζω τη δύναμή της γύρω στο 40%.
Μακάρι να ανέβει κι άλλο η Χρυσή Αυγή, ώστε να μάθουμε επιτέλους πόσοι είναι οι φασίστες σε αυτή τη χώρα.
Μπορεί στην Ελλάδα να γεννήθηκε η Δημοκρατία αλλά γεννήθηκε και η Τυραννία, αν και αυτό αποφεύγουμε να το επισημαίνουμε γιατί δεν μας συμφέρει.
Είναι γνωστό πως στην Κατοχή εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες συνεργάστηκαν με τους Γερμανούς κατακτητές. Ήταν γεμάτη η χώρα από καταδότες, δωσίλογους και κάθε λογής ρουφιάνους.
Κατά έναν περίεργο τρόπο, όλοι αυτοί απουσιάζουν από τα βιβλία της Ελληνικής Ιστορίας που είναι γεμάτα από ήρωες που πολεμάνε σαν Έλληνες και Έλληνες που πολεμάνε σαν ήρωες.
Επίσης, μετά την Κατοχή, όλα αυτά τα φασισταριά –αντί να εκτελεστούν επί τόπου- πήραν θέσεις και αξιώματα, ενώ όσοι έκαναν αντίσταση στους κατακτητές κυνηγήθηκαν λυσσαλέα.
Κατά τη διάρκεια της χούντας, αντίσταση έκαναν ελάχιστοι Έλληνες. Ήταν επειδή η Ελλάδα, ουσιαστικά, είναι γεμάτη φασίστες. Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών και όλοι βολεμένοι.
Πέμπτη 6 Σεπτεμβρίου 2012
.jpg)
Ερωτήσεις ενός εργάτη που διαβάζει
Στα βιβλία δε βρίσκεις παρά των βασιλιάδων τα ονόματα.
Oι βασιλιάδες κουβαλήσαν τ’ αγκωνάρια;
Kαι τη χιλιοκαταστρεμμένη Bαβυλώνα –
ποιός την ξανάχτισε τόσες φορές; Σε τι χαμόσπιτα
της Λίμας της χρυσόλαμπρης ζούσαν οι οικοδόμοι;
Tη νύχτα που το Σινικό Tείχος αποτελειώσαν,
πού πήγανε οι χτίστες; H μεγάλη Pώμη
είναι γεμάτη αψίδες θριάμβου. Ποιος τις έστησε;
Πάνω σε ποιούς θριαμβεύσανε οι Kαίσαρες;
Σηκώνεις το τηλεφωνάκι σου να κλείσεις ένα ραντεβού στα ιατρεία του ΕΟΠΥΥ; Τσακ πάει το ευράκι. Από 10 cent που ήταν μέχρι τώρα, το μπουγιουρντί θα φτάνει το 1,108 από σταθερό και 1,18/1΄ από κινητό. Δεν σας χάλασε.
Iδιαίτερα αυτή η άθλια της Newsphone (αυτής που έφερε τα ροζ τηλέφωνα στην Ελλάδα), του 14900 δηλαδή με τα "χούφταλα", συγκεντρώνει χιλιάδες μπινελίκια στα... κοινωνικά δίκτυα.
Το Υπουργείο λέει ότι κάνει τα πάντα για να μειώσει το κόστος του τηλεφωνήματος, αλλά είναι υποχρεωμένο να συνεχίσει τη σύμβαση Λοβέρδου. Παρά τη συμβατική του υποχρέωση πέτυχε να μειώσει 10% το κόστος. Οι εταιρείες λοιπόν πρέπει κάτι να κερδίσουν και δεν έχουν -λένε- άλλα περιθώρια να μειώσουν το κόστος (1,18 το λεπτό από κινητό).
MAKE LOVE…
 |
| αναδημοσίευση απο Strangejournal |
Βρισκόμαστε στο σημείο που οι άνθρωποι είτε θα γίνουν μοντέρνοι σκλάβοι με προνόμια που θα τους δίνουν ψευδαίσθηση ελευθερίας και θα συντριβεί κάθε όραμα για πιο ανθρώπινη ζωή, είτε θα επαναστατήσουν και θα ξηλώσουν αυτό το άδικο και παράλογο σύστημα, χύνοντας μέχρι και το αίμα τους. Δεν θέλω να πάρω θέση για το που νομίζω ότι είμαστε πιο κοντά, γιατί αυτό θα ήταν αλλαζονικό και ανόητο. Προς το παρόν δεν έχουμε συναίσθηση σε ποιο μονοπάτι βαδίζουμε. Απλά η κρίση επιταγχύνει τις διαδικασίες. Μέσα από την ανασφάλεια, την παράνοια και την απογοήτευση, την καταστροφολογία και τους “σωτήρες” ή τους αυτόκλητους υπερασπιστές του λαού μπορεί να αναδυθεί κάτι νέο, μόνο που δεν ξέρουμε τι πρόσημο θα έχει.
Τετάρτη 5 Σεπτεμβρίου 2012
live your myth in Greece: the true experience
Φωτογραφίες από την Αθήνα τον Αύγουστο. Η αρχική ιδέα μου ήταν να δημιουργήσω ένα μικρό φωτογραφικό χρονικό της αυγουστιάτικης νυχτερινής Αθήνας.
Η πόλη, τα αρχαία «αξιοθέατά» της, οι άστεγοι, οι τουρίστες, τα σουβλατζίδικα στο Μοναστηράκι, τα μαγαζιά με τουριστικά σουβενίρ, οι ατέλειωτες ουρές από (άδεια) ταξί που μοιάζουν να βρίσκονται σε αιώνια αναμονή πελατών.
Την πλειοψηφία των φωτογραφιών τις τράβηξα μετά τις 12 τα μεσάνυκτα. Οι δρόμοι της Αθήνας τις πρώτες πρωινές ώρες μετατρέπονται σε υπαίθριο ξενοδοχείο –ένας διαρκώς αυξανόμενος αριθμός αστέγων κοιμάται στα πεζοδρόμια. Ένας άστεγος στη στάση λεωφορείων στην αρχή της Φιλελλήνων, κάθε φορά που περνούσα, «μαύρα μεσάνυχτα», κοιμόταν ακριβώς στο ίδιο σημείο. Στη ρίζα ενός σήματος της τροχαίας, δίπλα σε μια κολώνα. Κατάχαμα, χωρίς το χαρτόνι που χρησιμοποιούν συνήθως οι άστεγοι ως «στρώμα», ακριβώς στο ίδιο σημείο, χωρίς καμιά παρέκκλιση. Ψευδαίσθηση «κρεβατιού», προσομοίωση «ασφάλειας»; Μετά από κάποιες μέρες τον έχασα, δεν τον είδα ξανά…
Η Αθήνα τη νύχτα αποκαλύπτει με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο την πιο σκοτεινή της πλευρά: τη θλιβερή πρωτεύουσα μιας χώρας όπου διαρκώς και περισσότεροι άνθρωποι χάνουν τα πάντα: τη δουλειά τους, την ελπίδα, την αξιοπρέπειά τους.
ALEGRIA variations
Μ' αυτά και μ΄αυτά τσαντίστηκα
Κανά οχτάρι χρόνια...
...
meanwhile in north africa
κάποιοι έχουν πάθει ήδη
η γκέι φούσκα του ελληνικού lifestyle
του Χρήστου Παρίδη
Για δύο δεκαετίες κυριάρχησε η «απελευθέρωση» των ανδροπρεπών, των καλογυμνασμένων και μια περίπου φασιστικής αντίληψης αποδοχή της ομοφυλοφιλίας.
Στην Αμερική, αρχές δεκαετίας του ’80 έκανε την επέλαση της μια νέα συνομοταξία επαγγελματιών. Οι Young Urban Professionals, οι περίφημοι γιάπις, που δεν ήταν άλλοι από τα «χρυσά αγόρια» της Wall Street. Ακριβώς τον ίδιο καιρό σε κάθε αμερικανική πόλη, σε γιγαντοαφίσες αλλά και σε περιοδικά, κυριαρχούσε η διαφημιστική καμπάνια εσωρούχων του Calvin Klein: αντρικά –σχεδόν γυμνά– καλογυμνασμένα μοντέλα λιάζονταν σε κυκλαδίτικο φόντο. Σύντομα θα έβγαιναν στην κυκλοφορία τα ρετρό μαύρα γυαλιά wayfarers της Ray Ban, και το μουσικό φαινόμενο Μαντόνα σταδιακά θα κατακτούσε την υφήλιο.
Μέσα δεκαετίας πια, η ταινία «9 ½ εβδομάδες» με τις σεξουαλικές της «πρωτοτυπίες» θα έφερνε μια νέα επανεκκίνηση της σεξουαλικής επανάστασης, εκείνη της απενοχοποίησης του glam που εν τέλει πέρασε από την ανατολική ακτή των ΗΠΑ μέχρι… το τελευταίο ελληνικό χωριό. Μαζί με τα Klein underwear, τα wayfarers και τη Μαντόνα. Και σαν επιστέγασμα όλων, ο Όλιβερ Στόουν με την ταινία του «Wall street» προφήτευε την κατρακύλα που μας περίμενε!
Η Ελλάδα την ίδια δεκαετία διένυε την πρώτη περίοδο διακυβέρνησης ΠΑΣΟΚ και μια νέα εποχή αναδυόταν. Νέο ήθος, νέα τζάκια, οι πρώτη γενιά Ελλήνων γιάπις, και το χρήμα να ρέει από την ΕΟΚ (τότε ακόμα έτσι λεγόταν η ΕΕ) προς κάθε κατεύθυνση. Μπαίνοντας ως επαρχιώτες από την κεντρική πύλη πια στο σαλόνι και την κάμαρα της ευημερούσας Δύσης κι αφήνοντας σιγά σιγά πίσω την παλιά μας βαλκανική και ανατολίτικη ταυτότητα. Τότε ήταν που ο Τύπος αυτόκλητος (ας μη συνομωσιολογούμε), ανέλαβε το ρόλο κοινωνικού εκπαιδευτή και επιμορφωτή της νέας γενιάς, και γενικότερα της αναμόρφωσης του λαού. Από τις καθημερινές του συνήθειες και τον τρόπο ντυσίματος του, μέχρι τον τρόπο συμπεριφοράς στη διασκέδαση, στο φαγητό, στο γυμναστήριο.
Σ’ αυτήν την προσπάθεια εισαγωγής του ελληνικού μεσοαστικού κοινού στα διεθνή πρότυπα είχαν ήδη προηγηθεί περιοδικά όπως το ΙΚΟΝ, το SORED, ο Ταχυδρόμος και αρκετά άλλα. Ενώ μια ακόμα πιο εξεζητημένη απόπειρα (έχοντας ως πρότυπο το Interview του Άντι Γουόρχολ), στις αρχές των ’80s έγινε με τα Πρόσωπα, όπου ολόκληρο το «προοδευτικό» Κολωνάκι κλήθηκε να γράψει για τον εαυτό του, αυτοπροβαλλόμενο μέσα από τις σελίδες του και τα εξώφυλλα του. Εξαιρετική ασπρόμαυρη αισθητική, ιδιαίτερα πρωτοποριακή για την εποχή, που μέχρι και η αείμνηστη Αλίκη Βουγιουκλάκη πείστηκε να φορέσει μαύρη περούκα και να φωτογραφηθεί για χάρη του. Παράλληλα, το επιτελείο του περιοδικού άνοιγε και το πιο φευγάτο κλαμπ της εποχής το Εργοστάσιο (άλλη μια πατέντα αλά Warhol/Factory) φέρνοντας λίγο άρωμα Νέας Υόρκης στη σκονισμένη Αθήνα και προσφέροντας μια άλλου τύπου διασκέδαση, πιο διαταξική και πιο απελευθερωμένη. Ταυτόχρονα με σκληρή πόρτα για τους εκλεκτούς.
Τα Πρόσωπα ως εκ τούτου λειτούργησαν ως προπομπός του τι έμελε γενέσθαι. Ένας από τους συντελεστές του πρώτου τεύχους, ήταν ο νεαρός και ιδιαίτερα φιλόδοξος, άρτι αφιχθείς από το εξωτερικό, Πέτρος Κωστόπουλος. Τα χρόνια που ακολούθησαν, και χάρη στη συνεργασία του με τον εκδότη Άρη Τερζόπουλο θα αναδεικνυόταν ο Πάπας του ελληνικού lifestyle. Εμπνευστής και δημιουργός του ΚΛΙΚ, ενός περιοδικού που όταν πρωτοκυκλοφόρησε το Μάιο του 1987, όμοιο του δεν είχε ξαναβγεί στον ελληνικό χώρο. Στη συντακτική του ομάδα μερικά από τα πιο φρέσκα μυαλά της εποχής θα συνεισέφεραν τα μέγιστα στη διαμόρφωση του. Σ’ εκείνη τη χαρισάμενη λοιπόν, πρώτη περίοδο του ΚΛΙΚ, τον Ιούνιο του 1988 εμφανίστηκε στο εξώφυλλο του τεύχους ο πηχυαίος τίτλος «Η τρίτη επιλογή: Οι gay της Αθήνας». Σε επτά σελίδες που υπόγραφαν οι «Sisters of mercy» ξεμπροστιάζονταν με αρκετή δόση χιούμορ οι διαφορετικές «φυλές» των Ελλήνων gay των ’80s.
Σύντομα το ΚΛΙΚ από περιοδικό των νέων τάσεων, με αρκετή τέχνη, κινηματογράφο, θέατρο, νέες τεχνολογίες, trends κάθε είδους και το θρυλικό πια μότο «η ζωή είναι μικρή για να ‘ναι θλιβερή», εξελίχθηκε σε εγχειρίδιο σεξουαλικής αγωγής, προσφέροντας στους νέους Έλληνες και Ελληνίδες το μάθημα που δεν προβλεπόταν από τα σχολεία τους. Διανθίζοντάς το με πολύ στυλ και ακριβά γούστα να συνοδεύουν το πριν και μετά του σεξ. Έτσι, με εντατικά μαθήματα lifestyle επιβλήθηκε στη νέα γενιά που ρουφούσε το ΚΛΙΚ σαν Βίβλο, μια ολόκληρη νέα κουλτούρα, όπως το πού να φάνε και πού να πιούνε, ποια μαγαζιά ήταν trendy προδιαγραφών, πώς να ντυθούν και κυρίως τι να κάνουν όταν ξεντυθούν. Κοντολογίς, πώς θα ξόδευαν αλόγιστα και άκριτα σε αχρείαστες και επίπλαστες πολυτέλειες τα λεφτά τους. Σμιλεύοντας τα γούστα και τις αξίες της νέας εποχής.
Από τις σελίδες του παρέλασε ολόκληρο το ελληνικό θέατρο «σοβαρό» και «ελαφρύ», έγινε αναβίωση και μυθοποίηση του παλιού εμπορικού σινεμά των gay ειδώλων, η ιδιωτική τηλεόραση με τα πρωινάδικα και τον νέο τύπο κωμωδίας (και το camp χιούμορ που εισήγαγε) αντικατέστησε κάθε άλλη εκδοχή πολιτισμού, δεκάδες ηθοποιοί σταροποιήθηκαν, αναδείχθηκε κάθε λογής κακογουστιά, αποθεώθηκε κάθε αδιανόητη προσωπικότητα. Το κουτσομπολιό ως υπέρτατη αξία βρήκε πρόσφορο έδαφος στο ελληνικό πεντάγραμμο –με προεξάρχον το ζεύγος Βίσση-Καρβέλα–, στους ποδοσφαιριστές, στους καλαθοσφαιριστές, στα μοντέλα, στους μόδιστρους, στις πρωινατζούδες, στους πλούσιους γόνους, σε κάθε ωραίο και ωραία της πιάτσας. Ανάγοντάς τους σε ημίθεους! Όλο αυτό το συνονθύλευμα που σύντομα οι Έλληνες θα μάθαιναν ότι αποκαλείται showbiz. Φυσικά, όλοι με αποκλειστικό προορισμό διακοπών, το «νησί των γκέι» τη Μύκονο. Μια δεκαετία αργότερα, ανακάλυπταν με τα σκάφη τους και τις κρυφές χάρες της άγονης γραμμής, μην αφήνοντας τίποτα αμόλυντο…
Πλήθος νέων περιοδικών ακολούθησαν και μιμήθηκαν το ΚΛΙΚ, η ρήξη του Κωστόπουλου με τον εκδότη του τον οδήγησε στη δημιουργία ενός νέου περιοδικού, το Nitro και στην ελληνοποίηση μερικών εκ των σημαντικότερων περιοδικών διεθνώς. Όλα στην υπηρεσία ενός επιθετικού lifestyle με συνέπεια την glamourοποίηση της νύχτας, της εξόδου, των διακοπών, της καριέρας πάνω απ’ όλα, των ανεδαφικών απαιτήσεων του Έλληνα, ενός αποθρασυνόμενου ευ ζην και της εγωπάθειας του. Όταν σερβιρίστηκε και η (αυτ)απάτη του χρηματιστηρίου, οι Έλληνες έπεσαν σαν ώριμο φρούτο στην κραιπάλη και στο κιτς της μίμησης. Και έπεσαν με τα μούτρα. Καλλιεργώντας συγχρόνως και την εσφαλμένη άποψη ότι οι Έλληνες όλα αυτά τα κατάφεραν ως περιούσιος λαός, χάρη στην ευφυΐα και στη μοναδικότητα τους.
Με ένα παράξενο τρόπο όμως, η εκτόξευση του lifestyle συνέβαλε όσο ποτέ στην «γκέι απελευθέρωση». Η σημασία που δόθηκε για λόγους καθαρά οικονομικούς, στο αντρικό σώμα, στην περιποίηση και στο ντύσιμο των αντρών, όλα απόρροια της επαγγελματικής ανεξαρτησίας και του ατομικισμού, οδήγησαν στην εμμονή με το σεξ και τις ελεύθερες σεξουαλικές επιλογές, αντρών και γυναικών, προς κάθε κατεύθυνση. Αυτό αναπόφευκτα συμπεριλάμβανε τη φαινομενικά πλήρη απενοχοποίηση του π;vς το κάνεις και με ποιον. Προωθώντας κατ’ αυτό τον τρόπο, ασυνείδητα ή συνειδητά, τη σύγχρονη γιάπικη γκέι ταυτότητα, όπως και το «μετροσέξουαλ» μοντέλο. Δηλαδή, μια «γκέι απελευθέρωση» των «εκλεκτών», των ανδροπρεπών, των καλογυμνασμένων, της νιότης και του αψεγάδιαστου κάλους, κοντολογίς του απόλυτου success story. Μιας περίπου φασιστικής αντίληψης και αποδοχής της ομοφυλοφιλίας.
Παράλληλα, με την γκέι αισθητική να κυριαρχεί έτσι κι αλλιώς στα περισσότερα έντυπα αλλά και στην τηλεοπτική πανσπερμία ως καρικατούρα. Από κει και πέρα η ιστορία είναι πια γνωστή και χιλιοσυζητημένη. Η φούσκα της υποτιθέμενης ελληνικής ευημερίας και ευφορίας κάποια στιγμή έσκασε, και η μεγαλύτερη φούσκα αποδείχτηκε το ίδιο το ελληνικό lifestyle. Αν κάπου πρέπει να αναζητήσει κανείς τα αίτια του νέου φαινομένου της εποχής μας, της έξαρσης του υπερεθνικισμού, του ρατσισμού και της ακροδεξιάς, ας ψάξει στα πρότυπα και στην εικονολατρεία εκείνης ακριβώς της εποχής και της θεοποίησης του lifestyle. Όντως, η ζωή είναι πολύτιμη για να είναι φαιδρή.
Αλλά συνήθως είναι.
Τρίτη 4 Σεπτεμβρίου 2012
Χορτιάτης 2/9/2012 : ενημέρωση για την αντιφασιστική δράση από την κατάληψη libertatia
Αντιφασιστικός Πυρήνας Θεσσαλονίκης(ACT) & Κατάληψη Libertatia
Ανταποκρινόμενοι στην πρόσκληση της αντιεξουσιαστικής κίνησης συμμετείχαμε στην διοργάνωση της συγκέντρωσης στο Χορτιάτη την Κυριακή 2 Σεπτεμβρίου, ημέρα επετείου από την σφαγή του 1944. Τότε που ως αντίποινα για επιθέσεις του ελας οι ταγματασφαλίτες σκότωσαν 149 ντόπιους. Αφορμή για την συγκέντρωση στάθηκε η ενδεχόμενη παρουσία νεοναζιστών στις εκδηλώσεις μνήμης ως αντιπρόσωποι του κοινοβουλευτικού κόμματος χρυσή αυγή. Κάτι το οποίο τελικά δεν έγινε. Παραθέτουμε κάποιες φωτογραφίες από την παρουσία μας στη συγκέντρωση.
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)