Η σιωπή μας συνενοχή μας. Ποιοί φταίνε για την κατάσταση αυτή;
Η αστυνομία του νομού Τρικάλων όπως και όλης της ελληνικής επικράτειας δεν αντιμετωπίζει τους τοξικομανείς ως αρρώστους αλλά σαν κοινούς εγκληματίες, μιλάμε για κατάχρηση εξουσίας και σωματικό έλεγχο σε δημόσιο χώρο που είναι αντισυνταγματικά. Οδηγούν τους τοξικομανείς για μισό γραμμάριο στα κρατητήρια σε πολλές περιπτώσεις με ξυλοδαρμούς και απειλές. Βάζουν τον συλληφθέντα να υπογράψει ότι θέλει ο αστυνομικός. Σε όλες τις περιπτώσεις οι δικηγόροι είναι γνωστοί δηλαδή ισχύει η κερδοσκοπία εις βάρος αρρώστων ανθρώπων. Πώς είναι δυνατόν όλες τις δικογραφίες περί ναρκωτικών να τις αναλαμβάνουν ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ δικηγορικά γραφεία και δικηγόροι; Γιατί ο τοξικομανής όταν τελειώσει η δικάσιμος θεωρείται ρουφιάνος και τσιράκι των αστυνομικών, γιατί δεν μιλάνε, γιατί δεν λένε την αλήθεια;







Η εν λόγω κυρία, που έχει «εργαστεί» σκληρά στη ζωή της στην πατρίδα της τη Ρωσία (Ρωσίδα, φανατική Χριστιανή, που παντρεύτηκε εβραίο και μετανάστευσε στη γη της επαγγελίας, έγινε ισραηλινή υπήκοος, εβραία το θρήσκευμα και ο εκλεκτός λαός του θεού την τίμησε με την ψήφο του και εκλέχτηκε βουλευτής), αλλά και σε πολλές χώρες …Παρίσι αλλά και Ουκρανία, είχε προηγούμενο με τον Άραβα βουλευτή Ghaleb Majdale.

